Twaalf jaar dierenzorg, toe aan een volgende stap
Voordat Denise bij Laurentius begon, werkte ze twaalf jaar als dierenartsassistente. Ze hielp met taken als röntgenfoto’s maken, bloed afnemen en helpen bij spoedgevallen. ‘’Ik heb dat werk altijd met heel veel plezier gedaan’’, zegt ze. Toch merkte ze dat het tijd was voor iets nieuws. ‘’Je kunt niet echt doorgroeien en dat vond ik jammer. Tegelijkertijd merkte ik dat ik juist het contact met klanten erg leuk vond.’’
Het warme gevoel bij Laurentius
Werken in een ziekenhuis sprak Denise al langer aan. Ondanks dat Denise woonachtig is in Weert, was ze patiënt bij Laurentius. ‘’Het voelde hier altijd als een warm bad. Ik heb me hier nooit een nummer gevoeld.’’ Toen ze solliciteerde op de functie van farmaceutisch medewerker, kreeg haar verhaal een onverwachte wending. Tijdens het gesprek werd haar gevraagd of de opleiding tot apothekersassistent niet iets voor haar was. “Daar had ik zelf nog niet eens aan gedacht.”
De twijfel was er zeker, want na twaalf jaar werken weer de schoolbanken in en de bijbehorende tijdsinvestering aangaan is niet niks. “Maar ik voelde ook dat ik juist nú de ruimte had om deze stap te zetten”, vertelt Denise. “En de kans die Laurentius mij bood, met zoveel vertrouwen en meedenken, kon ik eigenlijk niet laten liggen.”
‘’Het voelde hier altijd als een warm bad. Ik heb me hier nooit een nummer gevoeld.’’
Leren, werken en vertrouwen krijgen
“Ik werd echt supergoed ondersteund”, vertelt ze. “Ik had regelmatig gesprekken met mijn teamleider en iemand van de afdeling leren en ontwikkelen. Er werd steeds gevraagd hoe het ging en of ik hulp nodig had.”
Ze mocht haar opleidingsuren onder werktijd maken en kreeg ook thuis de ruimte om in alle rust te studeren. Inmiddels draaide Denise goed mee. Ze combineerde werken en leren en kon aan de balie zelfstandig aan de slag. “Ik deed eigenlijk alles al, alleen stelde ik soms nog wat veel vragen aan mijn collega’s”, zegt ze lachend.
Gewoon doen
“Ik werd echt supergoed ondersteund”, vertelt ze. “Ik had regelmatig gesprekken met mijn teamleider en iemand van de afdeling leren en ontwikkelen. Er werd steeds gevraagd hoe het ging en of ik hulp nodig had.”
Ze mocht haar opleidingsuren onder werktijd maken en kreeg ook thuis de ruimte om in alle rust te studeren. Inmiddels draaide Denise goed mee. Ze combineerde werken en leren en kon aan de balie zelfstandig aan de slag. “Ik deed eigenlijk alles al, alleen stelde ik soms nog wat veel vragen aan mijn collega’s”, zegt ze lachend.