Begonnen met rabarber en aardbeien
Zijn ouders begonnen het bedrijf. Zijn vader werkte bij de PLEM en ging langs de deuren om meters op te nemen. Zijn moeder kwam uit een tuindersfamilie in Kelpen-Oler en wilde graag bezig zijn. Achter het huis op het Spik begonnen ze met het kweken en verkopen van rabarber en aardbeien. Eerst klein, vanuit een schuur achter het huis. Daarna steeds groter. Vooral Duitse klanten ontdekten het adres snel.
Gezamenlijke passie voor het bedrijf
“In 1979 kocht mijn opa een houten kas van 10.000 vierkante meter”, vertelt Peter. “Duizend vierkante meter hebben ze daarvan opgebouwd op het Spik. Daarin verkochten mijn ouders aardbeien, sperziebonen en iets later perkplanten.” Peter groeide ondertussen vanzelf mee in het werk. Na schooltijd helpen was normaal. In 1986 kwam hij officieel in de zaak. Rond dezelfde periode leerde hij Annette kennen. Een paar maanden daarna verkocht zij al aardbeien en groenten. Samen zetten ze zich steeds meer in voor het familiebedrijf.
Van Stox, via Europatuin en Intratuin naar bijSTOX
In 1991 namen Peter en Annette samen het bedrijf over. Twee jaar later werd het Europatuin. De echte groeispurt volgde eind jaren negentig. Door de komst van de A73 konden ze niet verder uitbreiden op de oude locatie. Ze konden toen gelukkig de grond kopen waar nu de winkel in Roermond staat. In oktober 1997 opende op die plek Intratuin. Daarna volgden nog meer vestigingen.
Groen is nog altijd de basis
Vanaf 2018 kwam daar nog Maasbracht bij en ging het familiebedrijf verder onder de naam bijSTOX. Iedere vestiging heeft een eigen uitstraling die past bij de omgeving en klanten. In Roermond ligt iets meer de nadruk op beleving en horeca, terwijl Heerlen zich sterker richt op wonen en interieur. “In Maasbracht zie je het groene karakter van bijSTOX het sterkst terug. Deze locatie met een eigen kwekerij lijkt het meest op het oorspronkelijke bedrijf op het Spik. We hebben hier ook een pluktuin waar kinderen leren hoe bloemen en planten groeien.” Ook de vestiging in Berg en Terblijt, die ze in 2025 kochten, noemt Peter bijzonder. “Deze ligt in een prachtige omgeving, midden in het Heuvelland.”
“Online is koud en kil. Daar krijg je geen koffie. Hier kun je rustig zitten. Het is een ontmoetingsplek van mensen.”
Waarden van vroeger vasthouden
Ondanks de groei proberen ze de waarden van vroeger vast te houden. Dat zit hem in meer dingen. Persoonlijke aandacht is er één van. Zo heeft hij bijvoorbeeld geen vaste werkplek. Meestal zit hij in de horeca van een winkel, tussen de klanten en medewerkers. “Mam deed dat vroeger ook. Ze kende haar stamgasten.” Zijn moeder bleef ook op latere leeftijd nog meewerken in de zaak.
Ontmoetingsplek van mensen
Het draait allang niet meer alleen om verkopen. Mensen zoeken sfeer, ontspanning en beleving. Dat zie je overal terug in de winkel in Roermond. “Je kunt hier gratis een dagje uit. Kinderen slaan aan het bouwen met XXL-legoblokken. En met kerst hebben we een complete kerstshow waarmee we klanten inspireren en verrassen.” De beleving wordt volgens hem steeds belangrijker. Zeker nu online winkelen blijft groeien. “Online is koud en kil. Daar krijg je geen koffie. Hier kun je rustig zitten. Het is een ontmoetingsplek van mensen.” Dat was ook duidelijk te merken tijdens het interview in het Tuincafé. We zaten tussen senioren die koffiedronken en kinderen die speelden.
Zonder medewerkers is er geen bedrijf
Die menselijke kant ziet hij ook terug bij zijn medewerkers. Sommigen begonnen ooit als weekendhulp en groeiden door naar leidinggevende functies. “Een bedrijf draait uiteindelijk volledig om mensen. Zonder medewerkers geen bedrijf. Ze zijn de tandwielen van de versnellingsbak. Zonder versnellingsbak komt niets in beweging.”
Peter houdt niet van stilzitten
Hij loopt iedere week door hun winkels. Even kijken hoe alles draait. Praten met medewerkers. Voelen hoe het gaat. “En ineens is daar het besef: vijftig jaar. Dat ging heel snel. En dan kom ik erachter dat ik zelf bijna zestig word. Nou ja, ik ben pas 57.” Peter lacht. Maar stilzitten doet hij niet. Daarvoor geniet hij er nog te veel van. Wat hij fijn vindt om te merken, is hoe de teams in de winkels het werk oppakken. “Ik zie dat medewerkers het goed doen. Dat is mooi om te zien.”
Alle opties houden ze open
Of het familiebedrijf ook de komende vijftig jaar blijft bestaan, weet Peter nog niet. Hun oudste twee kinderen hebben geen interesse in het bedrijf. Hun jongste zoon van zeventien werkt wel mee. Toch wil Peter niets forceren. “Het moet geen verplichting zijn. Hij moet het zelf willen. We houden daarom alle opties open.”
