Het verhaal van Kim Hamelinck

Wat heeft jou aangetrokken in het werken met ouderen in de C-woning van Camillus? En wat maakt dat je hier nog steeds elke dag met overtuiging aan de slag gaat?

Voorheen werkte ik in de dienstverleningsbranche, bij een orthopedisch schoenbedrijf gecombineerd met podotherapie. Ook daar had ik veel menselijk contact, maar ik miste de diepgang – écht iets kunnen betekenen voor hulpbehoevenden.

Toen mijn oma dementie kreeg en mijn moeder, die haar mantelzorger was, kwam te overlijden, nam ik de zorg tijdelijk over. Die periode raakte me diep. Het was het moment waarop ik besloot: dit is wat ik wil doen. Toen ik de vacature bij De Zorggroep zag, heb ik meteen mijn kans gegrepen.

Waarom werk je graag in Roermond of omgeving? Wat maakt het werk hier bijzonder voor jou?

Camillus ligt in een prachtige, bosrijke omgeving. Natuurlijk zijn er beperkingen, maar juist die natuurlijke omgeving geeft bewoners, en ons, een gevoel van vrijheid. Dat doet iets met de sfeer.

De sociale benadering is een specifieke manier van werken in de zorg. Hoe merk jij dat in het dagelijks contact?

Bij de sociale benadering kijk je naar de mens achter de dementie. Ik probeer het ziektebeeld als het ware even ‘weg te denken’ en benader de bewoner als mens, niet als patiënt.

Dat levert vaak bijzondere gesprekken op. Ik stel me daarbij ook kwetsbaar op. Ik geef iets van mezelf, waardoor er een wederkerigheid ontstaat. Dat maakt het contact warm, gelijkwaardig en echt.

Heb je een moment dat je is bijgebleven? Ontroerend, mooi of grappig?

Eigenlijk is er elke dag wel zo’n moment. Wat ik het mooiste vind, is dat bewoners blij zijn als ik er weer ben. Dat zie je aan hun glimlach, lichaamstaal, of ze zeggen het letterlijk. Sommigen vragen hoe het met mijn zoon gaat, dat persoonlijke contact raakt me. En bij bewoners die wat verder zijn in hun dementie is het soms lastiger, maar juist dan is het goud waard als je met een grapje of je houding toch een glimlach tevoorschijn tovert.

Wat vertel je vrienden of familie als ze vragen wat je precies doet?

Ik vertel dat ik werk met mensen met dementie, maar dat ik vooral probeer te kijken naar wie iemand écht is. Ondanks hun beperkingen wil ik dat bewoners zich mens blijven voelen. Niet gereduceerd tot een ziekte, maar gezien als een persoon met een eigen verhaal.

Wat maakt werken bij De Zorggroep voor jou bijzonder?

De visie van De Zorggroep spreekt me enorm aan. Het gaat om waarde creëren, voor bewoners, maar ook voor ons als medewerkers. Wat ik mooi vind, is dat bewoners zo veel mogelijk de regie over hun eigen leven behouden. Met de juiste ondersteuning kunnen zij, ondanks alles, een betekenisvol leven blijven leiden. En wij stimuleren de eigen kracht, zelfs in een zorglandschap dat voortdurend verandert.

Wat zou je zeggen tegen iemand die twijfelt of dit werk wel bij hem of haar past?

Gewoon doen! Dit is het laatste stukje dat je voor iemand kunt betekenen, hoe waardevol is dat? Natuurlijk zijn er moeilijke momenten in de zorg, maar wat je ervoor terugkrijgt is onbetaalbaar. Ik vind het ontzettend dankbaar werk.

Welke drie tips geef je aan een nieuwe collega bij een zorglocatie in omgeving Roermond of de thuiszorg?

1. Blijf dicht bij jezelf. Vraag je af: hoe zou ik willen worden behandeld? Werk vanuit die gedachte.

2. Wees kwetsbaar. Door jezelf open te stellen, ontstaat er echt contact.

3. En: humor is zó belangrijk! Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd. Bewoners en cliënten reageren daar fantastisch op! Een grapje, een beetje gek doen, dat opent vaak de deur naar verbinding.